Start en Nieuw begin
De vakantie is weer voorbij! De koffers liggen weer op zolder, de scholen zijn weer begonnen en de meeste mensen zijn weer aan het werk. Een nieuw seizoen wacht. In de klas, op het bedrijf en in het verenigingsleven. De tijd van luieren, uitslapen, nóg een kopje koffie, dat boek uitlezen en eindelijk die verfklus afmaken is nu definitief voorbij. En hopelijk hebt u allemaal nieuwe krachten opgedaan in de achterliggende zomer, of u nu betaalde arbeid verricht of niet.
Ook in de kerk beginnen we weer opnieuw. In veel kerken wordt er een ‘Startzondag’ gehouden. Ook in onze gemeente in Elst is de Startzondag dit jaar weer terug van weggeweest. Deze zondag markeert de start van het nieuwe kerkseizoen. Vergaderroosters treden weer in werking, doorde- weekse activiteiten vinden weer plaats, plannen worden gemaakt en voorbereidingen getroffen voor de tijd die voor ons ligt. Voor je het weet is het weer kerst en zingen we met z’n allen ‘Stille Nacht’!
Toch zijn er kritische stemmen die zeggen: waar starten we nu eigenlijk mee in de kerk op Startzondag? Gaan we niet gewoon verder waar we gebleven waren en is het jaar dat wacht niet min of meer een herhaling van het voorafgaande? En dan: het kerkelijk jaar loopt toch af in de zondagen van de Voleinding en begint juist bij Advent? Liturgisch gezien heeft Startzondag toch helemaal geen geldige papieren??
Dat is natuurlijk helemaal waar. Startzondag is geen bijbels begrip. Het is gewoon een keer ingevoerd, net zoals de eindmusical in groep 8, de afsluitende barbecue bij de voetbal en de vrijdagmiddagborrel op het werk. Er zit geen gelovige of theologische achtergrond achter. Het levert over het algemeen wél een mooie dienst, een gezellig samenzijn en een samen- bindend gebeuren op!
En dat is ook heel belangrijk in een gemeente!
Maar er is meer dan dat. Want wat wél bijbels is, dat is: starten en daarbij opnieuw beginnen. Niet op de manier zoals je het altijd gedaan hebt, je voegen in de eeuwige tredmolen van opgaan, blinken en verzinken. Nee: dezelfde dingen doen, maar dan anders dan voorheen. Met nieuwe ogen kijken. Niet in oude valkuilen trappen, maar het eens over een andere boeg proberen. Je net aan de andere kant uitgooien. Oude wijn in nieuwe zakken. Je omkeren, zoals Maria bij het graf. Opstaan en verdergaan. Leven van vergeving.
Er is een mooi bijbels symbool hiervoor. In dat symbool staan de eerste en laatste letters van het griekse alfabet: de alpha en omega, gevat in het christusmonogram: de eerste twee letters van het woord Christus in het grieks. Dat christusmonogram verwijst naar Christus die zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven’. Zijn einde was een nieuw begin. Een nieuw begin van leven voorbij de grens van zijn dood. Zo vertrouwen wij daarop in de kerk. En tegelijkertijd was het einde van zijn leven hier op aarde het begin van de kerk: de wereldwijde gemeente van Christus die gaat in zijn spoor en daar steeds weer andere wegen voor vindt. Tot op de dag van vandaag.
Wegen die we bij uitstek kunnen verkennen op een Startzondag, of aan het begin van een nieuw kerkelijk seizoen. Ik wens u een mooie, gezellige, verbindende start toe van een jaar dat ons vrolijk toelacht en ons uitnodigt om mee te doen!
Ds. Aafke E.I. Zaal
